Monday, May 27, 2013

Επιμένεις να πιστεύεις


..έχεις πλάκα,
γιατί ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ, δεν ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ. Δεν έκανες ποτέ τίποτα για να αποκτήσεις εμπειρία, πιστεύοντας τις δυσκολίες που σου πασάρουνε ώστε να αποκαρδιωθείς, να μην προσπαθήσεις.


ΜΗΝ παντρευτείς, ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα..
Φυσικά αν δεν ξέρεις να ζήσεις τον Έρωτα (με Ε κεφαλαίο), μα θα σβήσει έτσι κι αλλιώς αν δεν τον κυνηγήσεις, δεν θα φταίει ο γάμος (ΜΕ ή ΧΩΡΙΣ κωλοπιστοποιητικά εκκλησίας & πολιτείας -μη χέσω).

ΜΗΝ κάνεις απομακρυσμένη σχέση, δεν θα επιβιώσει..
Μην κάνεις καθόλου σχέση θα έλεγα αν δεν μπορείς να σεβαστείς τον σύντροφο κι αν δεν αγαπάς ακόμα τον εαυτό σου. Μείνε μόνος, να μπορείς να κλάνεις και στο κρεβάτι σου.

ΜΗΝ δεσμεύεσαι, δεν θα μπορείς να εγκαταλείψεις την προσπάθεια άπαξ και Αποφασίσεις..
Μην θέτεις στόχους γενικά. Αυτά είναι παιχνίδια για ενήλικες που αντί να έχουν άδειο τέρμα, το διασκεδάζουν περισσότερο βάζοντας (άκουσον!) ΚΑΙ τερματοφύλακα! Οι δεσμεύσεις είναι για όσους σέβονται τον εαυτό τους και όσα εννοούν να πρεσβεύουν, δεν είναι για σένα. Άσε μερικά χρόνια ακόμα το παιδί μέσα σου να διαχειρίζεται τον ενήλικα εαυτό σου. Άλλωστε μάλλον έχεις ήδη πεθάνει από τα 25 σου, απλά το σώμα σου θα ζει μέχρι τα 75.

ΜΗΝ αφήσεις το επάγγελμά σου για άλλο επιτήδευμα που δεν γνωρίζεις ή θέλεις να μάθεις..
Και καλά θα κάνεις, η τόλμη για ότι ΘΕΛΕΙΣ & γουστάρεις πραγματικά είναι για τους παντελονοφορεμένους που δεν νοιάζονται να κρυφτούν πίσω από τίτλους αλλά κατάλαβαν ότι δεν είναι γάτες (να έχουν 7 ζωές στον πλανήτη).

ΜΗΝ κάνεις οτιδήποτε δεν είναι σίγουρο, ΠΡΟΣΕΧΕ..
Τίποτα να μην κάνεις που δεν είναι ΣΙΓΟΥΡΟ. Γι’ αυτό θα σου πρότεινα να ρίξεις μια τουφεκιά στο άδειο από περιεχόμενο κρανίο σου γιατί το αν θα ζεις αύριο δεν είναι επίσης σίγουρο, το αν θα έχεις υγεία (σωματική & πνευματική) εσύ κι οι άνθρωποί σου (..δλδ ΕΣΥ, αφού ΕΙΣΑΙ η Αγάπη που εξωτερικεύεις ..στους ανθρώπους «σου», άρα αν δεν έχεις κάπου να δώσεις ή δεν δίνεις τότε δεν υπάρχεις –για σκέψου το), δεν είναι επίσης καθόλου σίγουρο. ΤΙΠΟΤΑ στη ζωή δεν είναι σίγουρο, ξεπέρασέ το.

ΜΗΝ ξεχωρίζεις πολύ, μπορεί τελικά να φτάσεις να διαφέρεις..
Καλύτερα να προσπαθείς να μοιάζεις όσο το δυνατόν περισσότερο στο σύνολο, στις κοινές επιλογές, στις συνηθισμένες προτιμήσεις, στα ΠΡΟΤΥΠΑ (που άλλοι ΣΟΥ έθεσαν). Άλλωστε για τις μικρές «επαναστατικές» στιγμές σου, σχεδιάστηκαν τα τόσα διαφορετικά Tshirts, διάλεξε ένα και ηρέμησε, θα σου περάσει.

ΜΗΝ σκαρφαλώσεις, μπορεί να πέσεις. ΜΗΝ αμφισβητείς, μπορεί να κάνεις κάτι καινοτόμο. ΜΗΝ σκέφτεσαι, μπορεί να καταλήξεις σε κάτι καλύτερο από ότι εμείς. ΜΗΝ προκαλέσεις τον εαυτό σου, ίσως τα καταφέρεις και μάθεις να αμφισβητείς το Σύστημα, ότι σου μάθαμε κι ακόμα χειρότερα: ΕΜΑΣ!


Άκου ΤΙ έχεις πάθει:
Γεννήθηκες και μέρα πρώτη εκπροσωπούσες ΗΔΗ τα όνειρα άλλων.
Στην πορεία πίστεψες ένα μέλλον όπως στο έδειξαν, διδάσκοντάς σου τα φαΚΤS κι όχι τον τρόπο να ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ πως θα τα αμφισβητήσεις. Έτσι γινόταν μέχρι τώρα κι έτσι θα γίνεται πάντα σου είπαν, έτσι είναι το ΚΑΝΟΝΙΚΟ. Κι εσύ δεν θέλεις να διαφέρεις, σωστά? Φοβάσαι μην σε πληγώσουν τα προτεταμένα δάχτυλα που καταδεικνύουν πάντα κάθε διαφορετικότητα, άλλωστε έχτισες με τόσο κόπο αυτό το comfort zone που μέσα του κοιμάσαι.

Να είσαι ένας συνηθισμένος σου είπαν, ένας Κανονικός. Να κάνεις ένα από τα γνωστά επαγγέλματα, να αγοράσεις ένα συνηθισμένο χρώμα πουκαμίσου κι αυτοκινήτου, να βρεις μια κοπέλα «της προκοπής», να μην δοκιμάσεις άλλα μονοπάτια, να μην ονειρευτείς επιτυχίες & χλιδές, σε ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΜΕ πως άλλος ένας που προσπάθησε.. τα ΚΑΤΑΦΕΡΕ και τώρα.. ζει κάπου εκεί ψηλά στην κορυφή, που δεν έχει (όπως μας είπαν) πολύ χώρο για άλλους. Άρα  α. η θέση είναι ήδη πιασμένη και  β. έχει πάντα τον κίνδυνο να χάσει ότι κατάφερε. Καλύτερα λοιπόν να ΜΗΝ πας ψηλότερα, μπορεί να πέσεις. Μείνε μαζί μας στη βάση της μετριότητας, που την ξέρουμε και την εμπιστευόμαστε. Να φοβηθείς όπως φοβηθήκαμε κι εμείς. Βρε κουτό, από εδώ μπορείς τουλάχιστον να χειροκροτείς τους άλλους..!


ΤΙ δεν έχεις καταλάβει ακόμα:
Ότι έχεις μόνο ΔΥΟ δρόμους μοναδικούς:  τον πεπατημένο και τον περιπετειώδη, δικαίωμά σου η επιλογή αλλά μην κατηγορείς άλλους για τις επιλογές τους και μην γκρινιάζεις μοιρολογώντας, δε σου φταίει η κυβέρνηση κι η οικονομία, ο χοντρός σου κώλος που ήθελε ασφάλτους κι όχι κροκάλες φταίει.

Σου εξηγώ λοιπόν τις εξής επιλογές σου:  ΕΝΤΟΣ του συστήματος της Νομισματικότητας & ΕΚΤΟΣ αυτής.

Τέλος, τελεία, τέρμα, χώνεψε πως τα άλλα όλα είναι ημίμετρα. Το να ακολουθείς το όποιο πολιτικό κόμμα ή την όποια ιδεολογία αντίδρασης κινείται ΕΝΤΟΣ του υπάρχοντος συστήματος, είναι σαν να διαμαρτύρεσαι για τα γηπεδικά επεισόδια φωνάζοντας & βρίζοντας τους δημιουργούς τους, από την θέση απλά της απέναντι κερκίδας έχοντας ΗΔΗ πληρώσει εισιτήριο για να βρίσκεσαι ΕΝΤΟΣ αυτής της (θεατρικής) παράστασης. Το μόνο που κάνεις είναι να εκτονώνεσαι διαιωνίζοντας το ίδιο το Σύστημα και τα κανάλια Αντίδρασης που έχει επιτρέψει να διατηρούνται για την δική σου ανώφελη ΕΚΤΟΝΩΣΗ.

Αν σου φταίει η οικονομική ΣΟΥ κατάσταση, ΔΕΝ σου φταίει το καημένο το χρήμα, η ΕΛΕΙΨΗ του σου φταίει. Το ότι δεν το έχεις ΕΣΥ. Μην το δαιμονοποιείς, δεν είναι κακό όπως σου είπαν, δεν είναι η αιτία των καταστροφών όπως σε έπεισαν. Το χρήμα (στο επίπεδό που οι κοινοί θνητοί σχετιζόμαστε μαζί του) είναι απλά ένα εργαλείο όπως και το μαχαίρι της κουζίνας σου, εξαρτάται σε ποιανού τα χέρια βρίσκεται και πως το χρησιμοποιεί. Όταν θα φτάσει στα δικά σου (αν ποτέ το ΘΕΛΕΙΣ) τότε χτίσε σχολεία & νοσοκομεία, χάρισε & δημιούργησε, κάνε καλό με αυτό. Αν όμως δεν το έχεις ΠΟΤΕ τότε δεν θα κάνεις και τίποτα με του χρήματος τη δύναμη.. ΠΟΤΕ!

Το Σύστημα σε έκανε να μην το επιθυμείς, πιπιλώντας σου την εικόνα του φτωχού πλην τίμιου Κούρκουλου που μπορεί να ζει σε «καμαρούλα μια σταλιά αλλά το κούτελό του το έχει καθαρό», γιατί οι πλούσιοι είναι οι κακοί. Κι εσύ μπορεί να μην είσαι λεφτάς αλλά δεν ζητάς και να γίνεις, αφού σε έπεισαν ότι θα πρέπει απαραίτητα να το ανταλλάξεις με την τιμιότητα & την καλοσύνη σου. Πόσα χρόνια ακόμα θα χρειαστείς επιτέλους για να δεις ότι έτσι τους βολεύει να πιστεύεις?

Αν δεν είσαι έτοιμος να ζήσεις ΕΚΤΟΣ της Νομισματικότητας (σε σπηλιές με χόρτα ή έστω υιοθετώντας καθολικά τις μικροοικονομίες εναλλακτικών συναλλαγών που έχουν ξεπεταχτεί -ΝΑΙ, και στην Ελλάδα!), τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να πολεμήσεις το Σύστημα με το μεγαλύτερο όπλο του:  το ίδιο το Χρήμα.


..ΠΩΣ?
Κέρδισε ΟΣΑ περισσότερα χρωματιστά εκτυπωμένα κωλόχαρτα από δαύτα μπορείς. Όχι για να τα περισυλλέξεις απλά αλλά για να τα μετουσιώσεις σε ενέργεια βοηθώντας όποιους τομείς σου υστερούν (της φιλανθρωπίας?)
Κι εδώ όμως έχεις πάλι ΔΥΟ μόνο τρόπους να το πετύχεις:  με ΚΟΠΟ ή/και με ΤΡΟΠΟ (αν στο κεφάλι σου μεταφράστηκε με «Τιμιότητα» ή με «Παρανομία» τότε ακόμα προφανώς διατηρείς δόγματα, δε’Ν’καλό).

(Μόνο) Με ΚΟΠΟ δούλεψαν οι παλαιότερες γενεές, εργάστηκαν σκληρά εναποθέτοντας τις ελπίδες τους για ευημερία και αποκατάσταση στο ίδιο το Σύστημα το οποίο τους πρόδωσε (βλ. συστήματα συνταξιοδότησης & υγείας). Πλέον, εν μέσω της ευλογίας της Κρίσης, γίνεται όλο και πιο ευκρινή η σαπίλα του υπάρχοντος Συστήματος, μετατρέποντας όλο και περισσότερους ακόλουθους (followers) σε αμφισβητίες (μελλοντικούς Ηγέτες /Επιχειρηματίες /Ιδεολόγους?). Αλλιώς θα συνεχίζαμε να κοιμόμαστε στην φούσκα των 2 Jeeps & των αγροτικών επιχορηγήσεων.

(Και) Με ΤΡΟΠΟ μπορείς να δουλέψεις επιτέλους κι εσύ. Αν υπάρχει μία υπέρτατη ευλογία στην διεφθαρμένη εποχή μας τότε αυτή δεν είναι άλλη από την ελευθερία της Πληροφορίας (όσο ακόμα θα υφίσταται το Διαδίκτυο όπως το γνωρίζουμε). Μπορείς πάντα να πληροφορηθείς αλλά και να επικοινωνήσεις με νέες ιδέες, νέους τρόπους ευημερίας και να εμπνευστείς έτσι όπως ΠΟΤΕ άλλοτε δεν μπόρεσαν οι παππούδες μας.


Όταν λοιπόν δύνασαι να εκμεταλλευτείς την υπέρτατη αυτή σύγχρονη Δύναμη που σου επιτρέπει να ζήσεις, να εργαστείς, να συνδιαλλαγείς, να ερωτευτείς και να αγαπήσεις, ΕΚΤΟΣ ΟΡΙΩΝ ΧΩΡΟΥ(!), είτε στόχος σου είναι να κινηθείς ΕΝΤΟΣ /είτε ΕΚΤΟΣ της Νομισματικότητας, τότε ο μόνος λόγος που ΔΕΝ το κάνεις είναι γιατί οι φόβοι σου έχουν πλέον γίνει τα όριά σου. Οι τοίχοι που δεν σε αφήνουν να σκεφτείς “Out of the Box”, επιμένοντας να υπερασπίζεσαι φυτεμένες πεποιθήσεις που Πιστεύεις (επειδή σου είπαν) αλλά δεν Γνωρίζεις (αφού δεν τόλμησες να προσπαθήσεις να ζήσεις).


Μεγάλοι είπαν,
πως δεν υπάρχουν αποτυχημένοι αλλά μόνο αυτοί που τα παράτησαν νωρίς
πως δεν υπάρχουν αποτυχίες αλλά μόνο εμπειρίες που αν μάθεις από αυτές θα ευχαριστείς που τις έζησες  http://bit.ly/10CpdhK
πως όσοι δεν προσπάθησαν δεν κατάφεραν κιόλας
πως λάθη δεν κάνουν μόνο όσοι δεν κάνουν τίποτα
πως στο τέλος μένουν οι εμπειρίες, όχι τα πράγματα
πως ο κόσμος θα σε θυμάται για όσα κατάφερες (ή ίσως έστω για όσα τόλμησες), αντίθετα εσύ μόνο θα καταδικαστείς να θυμάσαι όσα δεν κυνήγησες
πως είναι πιο εύκολο να μην κάνεις από το να κάνεις κάτι
πως είτε πιστεύεις ότι μπορείς είτε ότι δεν μπορείς, έχεις δίκιο
πως είναι καλό να κοιτάζεις την “δουλειά σου” αλλά είναι απείρως καλύτερο να κοιτάζεις την δουλειά ΣΟΥ
πως ότι συνέβη ΕΩΣ τώρα μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό από ότι θα συμβεί ΑΠΟ τώρα.

Πέτα το “δεν μπορώ να κάνω τίποτα” και βγάλε τα δόγματα. Αφού πάντα θα είναι περισσότερα όσα δεν γνωρίζουμε από όσα γνωρίζουμε, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι μπορεί να έχεις απόλυτο δίκιο για όσα πιστεύεις αλλά δεν έχεις γευτεί? Κλείσε τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, μπορείς τα ΠΑΝΤΑ.



Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε νέες πληροφορίες κάθε στιγμή, ακόμα κι αν απειλούνται τα ισχύοντα πιστεύω μας”, κίνημα Zeitgeist.



ps.  στον Γιώργο & στον Κώστα, που συγχωρώ και αγαπώ:
Όλες οι επιλογές είναι απλά Οχήματα κι όποιο κι αν επιλέξεις να καβαλήσεις, εγώ θα είμαι δίπλα σου. Αρκεί να επιλέξεις κάποτε να ΚΑΝΕΙΣ κάτι για ΕΣΕΝΑ, ασχέτως αν δεν συμμερίζεσαι τα δικά μου Οχήματα κι Επιλογές. Δεν υπάρχει Κανονικότητα, υπάρχουν μόνο τα ΘΕΛΩ σου. Είσαι απολύτως σίγουρος ότι δεν θέλεις ή δεν μπορείς? Είσαι απολύτως σίγουρος ότι βρίσκεσαι στη ζωή μόνο για αυτά τα όσα?  http://bit.ly/123EoBS


@vnomik-γαμώΤ..




Sunday, December 2, 2012

άντε, στην ΥΓΕΙΑ μας..


Έκατσε λίγο παραπέρα και το κοίταξε, ήταν το τελευταίο πρωτότυπο που μετά θα γίνονταν σπόρος.
Είχε καταφέρει επιτέλους να εσωκλείσει ίσως όλη την τέχνη, την ευφυϊα, του υπολογισμούς και τις προβλέψεις πολλών χιλιάδων χρόνων. Ήταν μανιακός με την τελειότητα, ξεπερνούσε τον εαυτό του συχνά. Οι άλλοι τον θαύμαζαν αλλά είχε καταλάβει πως τον θεωρούσαν και περίεργο. Τώρα όμως είχε κάνει το βέλτιστο δυνατό, κανείς πριν δεν είχε μπορέσει ποτέ καλύτερα και το γνώριζε.


Η ιδέα βασίζονταν σε κάτι απλό:  θα του έδιναν όλα τα εφόδια προκειμένου να ακολουθήσει την εξέλιξή του. Θα το διεκόλυναν, αλλά αυστηρά έως την φάση της αυτοσυνηδειτοποίησης. Μετά θα ήταν μόνο του.
Γνώριζε ότι πολλοί θα ενδιαφέρονταν να συνεχίσουν το πείραμα που ξεκίνησε σαν μια πιθανότητα και σήμερα κατέληξε αναγκαιότητα. Ιδεολόγοι ευτυχώς υπήρχαν. Είχε αφιερώσει όλη του τη ζωή, 4 ολόκληρες Περιφορές, όπως ο πατέρας και ο παππούς του. Αυτό το πρωτότυπο ήταν όλη τους η ελπίδα να αποδείξουν ότι η φύση υπάρχει ακόμα, ότι η τελειότητα μπορεί να επέλθει μόνο μέσω αυτής και της χρόνιας αυτοεξέλιξής της. Δε θα προλάβαινε φυσικά να το επιβεβαιώσει, απλά έλπιζε ότι θα ενέπνεε τους υπόλοιπους να ξαναγαπήσουν το σύμπαν και τη Δύναμη. Τουλάχιστον να το σεβαστούν έστω.

Θα ήταν το τέλειο παράδειγμα γιατί θα επαναλλαμβανόταν πάρα πολύ σύντομα, τόσο που καθένας θα είχε την ευκαιρία σε μία μόλις περιφορά να το δει να επιτυγχάνεται ξανά και ξανά. Πρώτα μια ιδέα, μετά ένα απλό κύτταρο που φτάνει να εξελίσεται σε κάτι που αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να αναπαράγεται πάλι μέσω ενός απλού κυττάρου. Και είχε προβλέψει τα πάντα (νόμιζε). Την φόρτιση ενέργειας, τη μετατροπή & την αποθήκευσή της, τους τρόπους επικοινωνίας, κατανόησης & διανόησης, ακόμα και την ανακύκλωσή του (..νόμιζε). Το είχε προσαρμόσει ήδη τόσο τέλεια στο εντελώς διαφορετικό περιβάλλον που είχαν ανακαλύψει γι'αυτό, ώστε να του διασφαλίσει την επιβίωση μακριά από το πολιτισμό του (...ΝΟΜΙΖΕ). Δεν ήθελε άλλο ένα απαράλαχτο ομοίωμα, αυτό είχε επιτευχθεί. Ήθελε κάτι που θα μπορεί να ξεπεράσει το δημιουργό του, που θα μπορούσαν να διδαχτούν από αυτό, που μια μέρα θα επέστρεφε να τους λυτρώσει από την ασέβεια του να πιστεύεις ότι είσαι Θεός.


Η υπόστασή του ήταν χωρισμένη σε 2 μέρη:

-το Υλικό, που αποστολή είχε την διαφύλαξη της λειτουργίας της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας σε επιθυμητή θερμοκρασία, αυτοπροστασία και τροφοδότηση, ώστε να αναπτύξει μια μέρα την ικανότητα της δημιουργίας επιπέδων νόησης που δεν είχαν προβλεφθεί καν στον σχεδιασμό του. Το "Σώμα" θα είχε τρισεκατομύρια αισθητήρια που θα αντιλαμβάνονταν τα πάντα, ακόμα και δυνάμεις όπως η κίνηση του μίγματος αερίων που θα προκαλούνταν από την διαφορά θερμοκρασίας κατά τόπους (όπως είχαν παρατηρήσει ότι ίσχυε στον μικρό ξεχασμένο πλανήτη που θα το έστελναν για να μην αποκαλυφθεί).
Για ασφάλεια, θα είχε διπλά αισθητήρια καταγραφής (ορατής) ακτινοβολίας και μοριακών συντονισμών που αργότερα θα ονομάζονταν ήχοι. Θα είχε μοχλικά συστήματα για να περιηγείται στο χώρο αυτόνομα, σε ακτίνα όμως τόση που ο μικρός πλανήτης θα του αρκούσε μέχρι την ολοκλήρωση του πειράματος. Θα είχε ένα πραγματικά τέλειο μικρό αυτοτελές χημικό εργοστάσιο μέσα του που θα του εξασφάλιζε όλη την κίνηση μέχρι την εξάντληση της -δυστυχώς ιδιαίτερα μικρής του-  αυτονομίας. Βλέπεις, δεν είχε βρει ακόμα τρόπο να μην καταναλώνει τόσο εκπληκτικά πολλή ενέργεια το 2ο μέρος..

-το Υπολογιστικό, που σκοπό του είχε να ελέγξει το υλικό μέρος έτσι ώστε να προλάβει να δημιουργηθεί η επιθυμητή εξέλιξη. Στο σχεδιασμό του, για να έχει βιώσιμη διάρκεια λειτουργίας, είχε μειώσει αρκετά την επεξεργαστική του ισχύ τόσο που δεν εντυπωσίαζε πλέον. Αλλά η κατανάλωση παρέμενε υψηλή. Οφείλωνταν σε κάποιους νέους αφηρημένους αλγόριθμους που θα τα ονόμαζε.. "Συναισθήματα" (ωραία, βρέθηκε κι αυτός ο ορισμός) και που όμοιοί τους δεν είχαν ξαναπρογραμματιστεί ποτέ.
Αυτοί είχαν μία περίεργη διαδικασία δημιουργίας, εξαιρετικά λεπτεπίλεπτη που απαιτούσε ακρίβεια υπολογισμών σε επίπεδο που δεν σήκωνε καν ο κεντρικός επεξεργαστής. Αυτό το είχε αναλάβει κυρίως η άλλη μονάδα που στην ουσία δεν υλοποιήθηκε ποτέ σαν φυσική υπόσταση. Λειτουργούσε εικονικά μέσα στην κύρια μονάδα αλλά δεν την έλεγχε κανείς και αποκτούσε πλήρη ισχύ μόνο όταν ΟΛΑ τα άλλα τμήματα υπολειτουργούσαν, το "Υποσυνείδητο". Οι αλγόριθμοι Συναισθημάτων λοιπόν θα ήταν αυτόνομοι αλλά για την ασφάλεια του πειράματος δεν θα σταματούσαν να βασίζονται στην χημική ισορροπία των βασικών συστατικών, των Ορμονών. Κανείς δεν ήθελε ένα έρμαιο του Υποσυνηδείτου, μίας μονάδας δλδ που δεν μπορεί να παύσει από κανέναν. Χρειαζόταν να υφίσταται πάντα ένας έλεγχος. Πάρα ταύτα, το Υπουνείδητο θα ήταν υπεύθυνο για τις Επιθυμίες, την Συμπεριφορά, τα Ταλέντα, τη Συνεισφορά, τη Διάνοια!

Αν όλα πήγαιναν καλά, θα διαμορφώνονταν ένα επίπεδο διανόησης που θα ονομαζόταν "Λογική" (άλλος ένας ορισμός) που θα καλούνταν να ελέγξει τα "Συναισθήματα" τα οποία με την σειρά τους θα επειρέαζαν τη "Λογική", κι όλα αυτά για να υπάρχει μία ισοροπία. Αυτό ήταν και το επικίνδυνο..


Υπήρχαν πολλοί παράγοντες..

..που θα μπορούσαν να οδηγήσουν το πείραμα σε καταστροφή. Για παράδειγμα, αναγκαστικά το περιβάλλον οικοσύστημα θα εμπλουτιζόταν με άπειρες άλλες πολύπλοκες μορφές ζωής που όμως δεν θα διέθεταν εξελιγμένα υπολογιστικά μέρη για να μην κινδυνεύσει το δημιούργημα. Επίσης το πρωτότυπο θα έπρεπε να διαχωριστεί από νωρίς σε 2 είδη-φύλα με ελαφρά διαφοροποιημένους αλγορίθμους, για την περίπτωση που κάτι είχε δομηθεί λάθος. Τέλος, όλα αυτά σε ένα κλειστό οικοσύστημα αναγκαστικά θα παρήγαγαν νέες μεταλάξεις που ήταν εντελώς πρώιμο να αντιμετωπιστούν από τώρα. Θα τα έλεγαν ασθένειες και θα αφορούσαν (μάλλον) και τα δύο μέρη υλοποίησης:  το Υλικό & το Πνευματικό.

Υπήρχε λοιπόν ο κίνδυνος να αναπτυχθεί κάποια δυσλειτουργία που αν αφορούσε το Σώμα τότε το Πνεύμα (που ήταν και το ζητούμενο) θα μπορούσε να συνεχίσει να λειτουργεί, δύσκολα αλλά θα μπορούσε. Στην περίπτωση όμως που δυσλειτουργούσε το Πνεύμα τότε το Σώμα θα ήταν έρμαιο και τίποτα δεν θα εμπόδιζε ακόμα και την.. αυτοκαταστροφή! Άρα ο προγραμματισμός των Ορμονών που έλεγχαν τα Συναισθήματα ήταν κρίσιμος γιατί η Λογική θα μπορούσε να ακυρωθεί και τόσα πειράματα άπειρου χρόνου Περιφορών να χαθούν.

Υπήρχε το ενδεχόμενο, στην ακραία περίπτωση που εμφανιζόταν μία χρόνια δυσλειτουργία -ας την πούμε.. Κατάθλιψη- η απουσία παραγωγής βασικών χημικών ουσιών να γινόταν χρόνια ασθένεια του εγκεφάλου που πλέον δεν θα έλεγχε το Σώμα ενώ το Υποσυνείδητο θα μπορούσε να πάρει τον έλεγχο και η Λογική απλά να καταργηθεί. Στα προηγούμενα πειράματα τέτοιες δυσλειτουργίες ήταν και η αφορμή του τερματισμού τους.. αλλά τώρα ήταν τέλειο. Έπρεπε να είναι τέλειο!
Ήξερε βέβαια ότι μόνο η φύση δημιουργούσε τελειότητα κι αυτός -σε αντίθεση με τους υπόλοιπους- πίστευε ότι ήταν ένα ταπεινό δημιούργημα της φύσης. Ήξερε επίσης ότι αναπόφευκτα μια μέρα κάποιος κλώνος τους πρωτότυπου θα κινδύνευε κι ότι κάποιοι.. "Άνθρωποι" (ωραίο, θα το προτείνει για ονομασία!), θα λειτουργούσαν εκτός Λογικής, "Παράλογα". Ήταν μέσα στο ποσοστό λάθους.. Έλπιζε τουλαχιστον να τον λυπηθεί η ζωή και να μην προλάβει να δει κάτι τέτοιο..

..Ξαναγύρισε στο πρωτότυπο και προχώρησε ευχόμενος να έχει πάντα ισορροπία σωματική & ψυχική που αργότερα καθημερινά θα την εξυμνούσαν αλλά όλοι θα την θεωρούσαν δεδομένη μέχρι να διαταραχθεί. Έπρεπε να βρει ένα όνομα και γι'αυτή την ισορροπία..
"Υ γ ε ί α"?



αφιερωμένο στον Γιάννη, τον άνθρωπο-ορισμό του πάθους με την Τελειότητα.
@vnomik-γαμώΤ..



Sunday, November 4, 2012

Δικαίωμά σου; δε νομίζω Τάκη..



Εσύ που κάνεις το μάγκα κι έχεις και με ιδεολογία χτίσει την ανυπέρβλητη βλακεία σου, έλα να τα πούμε γιατί στα χρωστάω και τώρα είμαι σε μουντ..



Έρχεσαι σε ένα κόσμο (παραδέχομαι, χωρίς να το θέλεις -αλλά δε σου κακόπεσε αν δύνασαι να έχεις πχ πρόσβαση σε αυτό το κείμενο) και -υπο φυσιολογικές συνθήκες- κάποιοι άλλοι ξεκωλόνονται να σε μεγαλώσουν σε όλα τα επίπεδα. Να σε ξεσκατίσουν, να σε προστατέψουν, να σε διδάξουν, να σε εξοπλίσουν, να σε εφοδιάσουν και να σε αναλάβουν γενικότερα έως -στην καλύτερη περίπτωση- την 5ήμερη εκδομή σου. Στη χειρότερη, σου ξεσκατίζουν τα δικά σου παιδιά μέχρι να κατουριούνται οι ίδιοι απάνω τους..



Από την πρώτη στιγμή απαιτείς και ζητάς, έχεις άποψη, γνώμη και κρίση. Φτύνεις τη κρέμα στη σαλιάρα σου και ξερνάς το πανάκριβο γάλα πάνω τους. Δεν ξέρεις ΚΑΝ τι διάολο θέλεις κι αυτοί πρέπει να κάνουν το φακίρη να καταλάβουν γιατί ουρλιάζεις στις 3 τα ξημερώματα ενώ μόλις έχουν περάσει 9 μήνες αγωνίας, κούρασης, εξόδων και επιμόρφωσης. Ξεκινάς να περπατάς και πρέπει ξαφνικά όλος ο πλανήτης να γίνει λαστιχένιος μη και χτυπήσει το καμάρι τους, να ευεφρεθεί το ασύρματο.. ρεύμα, να περιφραχθούν όλες οι μαύρες τρύπες του σύμπαντος και να γίνουν τα απορυπαντικά ακίνδυνες κρέμες φράουλα γιώτης. Αρχίζεις να μιλάς και μετά τα πρώτα "είπε-μαμά"-κλάματα χρειάζεται να μεταμορφωθούν σε wikipedia, Britanica και φωτεινοί παντογνώστες αφού τα "γιατί" σου έρχονται πιο γρήγορα από την επαναλληψιμότητα του G3 του πατέρα σου, όταν ήταν φαντάρος.



Ξεκινάνε τα οικογενειακά "συμβούλια" για να μαθαίνει το παιδί "τα ίδια πράγματα" και από τους 2 γονείς, η μελέτη της παιδαγωγικής συνεχίζεται κι αν περισσεύει κάνα ψιλό παίζει να τ'ακουμπάνε σε παιδοψυχολόγους μη και σε μαλώσουν άτσαλα και μετά 15 χρόνια δε μπορείς να γαμήσεις ανάσκελα -μηχέσω. Πας σχολείο και ξαναπερνάνε όλο το ρημάδι εκπαιδευτικό σύστημα σελίδα-σελίδα. Τσακώνεσαι με το Γιωργάκη και πρέπει να παρατήσουν τις υπερωρίες για να τσακιστούν να είναι στο γονέων & κηδεμόνων. Την κοπανάς από το γυμνάσιο και ανεβάζουν πυρετό τηλεφωνόντας στις αστυνομίες μη σε μαζέψανε. Σε παρατάει η Μαιρούλα και τους καλούν άλλοι γονείς γιατί ξερνάς στα πεζοδρόμια τις 5 μπύρες. Παίρνει ο φίλος της γειτονιάς μηχανάκι και κάνουν συλλογή τα τηλέφωνα νοσοκομείων κάθε φορά που δεν είσαι στο σπίτι στην ώρα σου. Γράφεις σκατά στις πανελλαδικές και σε ταϊζουν άλλη μία χρονιά, εσένα και όλα τα φροντιστήρια. Περνάς στο κορφοβούνι πανηγυρίζοντας και ξεχνάνε το σινεμά, το δείπνο και τις διακοπές για 4 χρόνια. Τσιμπάς λίγο χόρτο και κλαίνε προσπαθώντας να καταλάβουν τι κάνανε λάθος. Πας φαντάρος και πέφτει το χαρτζιλίκι σύννεφο. Δε σου αρέσει το φυλάκιο γιατί η γκόμενα είναι αθηναία και ξεβρακώνονται στο βουλευτή του άνω κωλοχωρίου. Κάτι γκρινιάζεις για το φαγητό κι η μάνα σου βλέπει εφιάλτες με σένα μείον 15κιλά ετοιμοθάνατο. Κάνεις σώβρακο το αμάξι του πατέρα σου και αντί να σε γαμήσει στο ξύλο ..σου αγοράζει δικό σου. Απολύεσαι από στρατό και είναι τόσο χεσμένοι από τη χαρά τους που ξαναγυρνάς σπίτι που και δουλειά να μην τσακιστείς να βρεις σε αγαπάνε (και σε χατζιλικώνουν) αλύπητα. Έχεις άποψη και σε δουλειές του ποδαριού δεν πας, περιμένεις να ρθει το πακέτο αλλά δε σε κατηγορούν, γιατί σε σπούδασαν άλλωστε? Απολύεσαι από την πρώτη σου εργασία και σε εμψυχώνουν λες και πρωτοπερπάτησες. Βρωμάς αλκοόλ και σου πλένουν τα ρούχα. Βρίζεις τις πουτάνες τις γυναίκες μπροστά στη μάνα σου και δε τη ντρέπεσαι ούτε λίγο. Ξαφνικά ο πατέρας σου "είναι γέρος", η μάνα σου "είναι κολλημένη" κι η αδερφή σου "είναι ηλίθια" αλλά μαγκάκο μου είναι ΑΥΤΟΙ που θα κλάψεις πάνω τους όταν θα γυρίσεις χωρισμένος από την πρώτη "γυναίκα της ζωής σου".




Ξεκίνησες σαν μια ιδέα κι ένα γαμήσι και κατέληξες να σε νταντεύουν ακόμα και στα τριάντα σου. Αλλά έχεις και άποψη: "Η ζωή είναι δικιά μου και ότι θέλω την κάνω..", ε ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ βλάκα μου.



Αν δεν έχεις δει μάνα να μην κοιμάται επειδή άργησες, πατέρα να δουλεύει 3 δουλειές επειδή σου κατσε η Αρχιτεκτονική, μάνα να κουβαλάει τάπερ στα στρατόπαιδα, πατέρα να παρακαλάει καθηγητή να μην σε διώξουν, μάνα να κλαίει γιατί κλαις, πατέρα να περνάει κόκκινα γιατί τον κάλεσαν από τα Επείγοντα, μάνα να ξενυχτάει γιατί καβαλάς δίκυκλο, πατέρα να χρεώνεται για το κάρο σου, μάνα και πατέρα να εγγυώνται για τη θεϊκή επιχειρηματική σου μπίζνα, μάνα να κατουριέται από χαρά γιατί γκάστρωσες, πατέρα να κατουριέται από χαρά γιατί το γκάστρωμα τον κατούρησε, δεν έχεις δει τα ΜΙΣΑ.



Αν δεν έχεις δει μάνα να λιποθυμάει όταν σε θάβουνε, πατέρα να λιώνει πάνω από το μνήμα σου τότε είναι που ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.





Και έχεις άποψη ότι μπορείς να ρισκάρεις την ακεραιότητά σου, πολύ περισσότερο τη ζωή σου, επειδή έτσι γουστάρεις? Πιστεύεις ότι έχεις δικαίωμα να παίζεις με την ντόπα, να μην ενημερώνεις που  διάολο θα πας στην Τανζανία, να μην φοράς κράνος στη μοτοσυκλέτα, να μην φοράς κράνος στην μοτοσυκλέτα, να μην ΦΟΡΑΣ το ρημάδι το κράνος στη μοτοσυκλέτα?

Νομίζεις ότι έχεις δικαίωμα να αυτοκτονήσεις (έχοντας τη λογική σου και την πλήρη συναίσθηση), επειδή η ζωή "είναι δική σου"? Νομίζεις ότι δικαιούσαι να σπάσεις τον κύκλο της ζωής που θέλει ΕΣΕΝΑ να θάβεις τους γονείς σου και όχι ΕΚΕΙΝΟΙ εσένα? Νομίζεις ότι επειδή μπορείς να προκαλέσεις ΤΟΣΟ πόνο & αγωνία, δικαιούσαι και να το κάνεις??



Έλα να σου πω μαλακάκο μου και ωρίμασε γιατί άντρας και γυναίκα δεν είναι αυτοί που έχουν πουλάκι και γατάκι. Είναι αυτοί που αν μπουν στα σκατά, κολυμπάνε μέχρι να βγουν ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ. Αυτοί που τα λένε σταράτα, δεν ντρέπονται να παραδεχτούν, να ζητήσουν συγνώμη, να κλάψουν και να ταπεινωθούν αν το αξίζουν. Επίσης είναι αυτοί που δεν τα παρατάνε και που μια μέρα θα επιστρέψουν 1 κιλό ΧΑΡΑ για κάθε γραμμάριο αγωνίας που κατανάλωσαν από τους γονείς τους. Διάβασε λοιπόν:



Είναι ΑΦΥΣΙΚΟ να ανατρέπεις το κύκλο της ζωής. Γι'αυτό και είναι τόσο εξαιρετικά λυπηρό. Γι'αυτό και η πληγή δεν κλείνει ποτέ. ΑΝ υπάρχει ΕΣΤΩ κι ΕΝΑΣ άνθρωπος στον πλανήτη που να σε νοιάζεται πραγματικά, που αν δεν υπήρχες δεν θα άξιζε η ζωή του, που η αναπνοή σου έχει μεγαλύτερη αξία από τη δική του, που θα έδινε όργανο σώματος αν το χρειαζόσουν, τότε ΔΕΝ έχεις ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα πάνω στη ζωή σου. Να περιμένεις αυτός να χαθεί για να βαρέσεις το κεφάλι σου με καραμπίνα. Να περιμένεις αυτός να εισπράξει τη χαρά που του χρωστάς για να σου επιτραπεί να του προκαλέσεις λύπη. Να κάνεις το χρέος σου για να γελάει ασταμάτητα και ΜΕΤΑ να μας πεις για τις απόψεις σου. Να κάνεις παιδιά και να τα μεγαλώσεις και ΜΕΤΑ να μας πεις αν έχουν δικαίωμα να χαθούν χωρίς να σε υπολογίσουν.



Όλοι ξέρουμε ότι θα γίνουμε αστρόσκονη (ξανά). Και οι γονείς μας το γνωρίζουν επίσης. Δεν λυπούνται γιατί αυτή είναι η φύση και με την φύση δεν τα βάζει ούτε ο Θεός που την έφτιαξε (πόσο μάλλον εσύ που νομίζεις ότι το κεφάλι σου θα αντισταθεί της δύναμης της Αδράνειας και θα διαλύσει την άσφαλτο αντί να γίνει αλοιφή για τους κάλους).



Είναι όμως ΑΦΥΣΙΚΟ η μάνα να θάβει το παιδί της..

..κι αν δεν το χεις δει -και δεν το χεις ξαναδεί -και δεν το χεις ξαναδεί τι προκαλεί, καλύτερα να το βουλώνεις και μάγκας να το παίζεις στις γκόμενες.


@vnomik-γαμώΤ..